من که می دانم شبی عمرم به پایان می رسد         

 

               نوبت خاموشی من سهل و آسان می رسد        

 

 

  من که می دانم که تا سرگرم بزم و مستی ام                                 

     

           مرگ ویرنگر چه بی رحم و شتابان می رسد          

 

 

  من که می دانم به دنیا اعتباری نیست نیست  

       

           بین مرگ و آدمی قول و قراری نیست نیست

 

 

من که می دانم اجل ناخونده و بیداد گر            

          

          سر زده می آید و راه فراری نیست نیست                   

 

 

 پس چرا ..............پس چرا عاشق نباشم؟

 


 

نوشته شده توسط امیر مهدی در پنجشنبه 31 خرداد1386 ساعت 7:41 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت